Reis 2018 Dag 24-Petronas Towers, vlinders, markt

Reis 2018 Dag 24 - Zo 23 sep - Petronas Towers, Butterfly Garden, Central Market

Beetje op tijd opstaan. Even douchen en een bakkie thee en zo en tegen half 10 lopen we naar het winkelcentrum. Daar eten we iets voordat we naar de Petronas Towers gaan.

Niet. Het is zondag en alles is nog dicht. Zelfs een bak thee lukt niet. Het blijkt dat ze pas om 10:00 open gaan. Precies het tijdstip dat wij de Petronas Towers (PT) in gaan....

En dus wachten we ruim op tijd in de lobby om naar binnen te gaan. Zonder ontbijt en drinken. Gelukkig hebben we in het hotel nog een kop thee gehad, die we gelukkig op de kamer kunnen zetten.

Om 9:45 gaan we netjes in de rij staan. We krijgen een kaartje met een nek-koord, we zijn groep blauw. Dan de lift in naar de Skybridge op de 41e verdieping. Die hangt op 170 meter.Het biedt natuurlijk leuk uitzicht. We zien de KL tower hiervandaan niet. Klopt wel, die staat achter de toren, hier vandaan. Want van KL konden we ook de Skybridge niet zien.

We kijken en lopen redelijk snel naar de andere kant want we hebben maar 10 minuten. We willen wel goed kijken en we worden dan al terug geroepen voordat we aan de overkant zijn. Er is hierboven trouwens nog een laag van de Skybridge; die is voor personeel, er werken 11.000 mensen in PT.

We gaan de lift weer in en komen dan uit bij het Observation deck, op de 86e verdieping, veel hoger. En hiervandaan kunnen we beter rond kijken. Ook weer vrij vlot want weer beperkte tijd beschikbaar. Ze zijn best soort van rigide hier. We zien nu KL tower naar P-Tower 2.

We herkennen natuurlijk één en ander van de KL tower. Ook binnen hebben ze best wat te zien: een model van de PT, een maquette van PT en omgeving, soort van tekeningen / gravures van andere torens en hoe hoog die zijn, Iets van een documentaire over de ontwerpwedstrijd en de bouw enzo, enzo nog wel wat. Maar daar komen we niet voor, we kijken vooral naar buiten. En we maken wat foto's natuurlijk. Selfies vallen niet helemaal mee want buiten is het licht en ver weg en binnen is het donkerder en dichtbij. Gaat niet helemaal goed samen op een foto.

Het is in ieder geval leuk. En dus al te snel weer voorbij. Groep blauw aantreden en weer mee. Er wil iemand van groep zwart mee. Nee, nee, meneer, ten strengste verbonden natuurlijk. We komen uit in de de souvenir winkel. Ook leuk om even rond te kijken. En een kaartje vandaan te versturen. En dan worden we al weer bij elkaar geroepen. Zelfs hier mag je maar beperkte tijd blijven en je geld uitgeven...

We worden buiten weer los gelaten. Ongeveer 10 voor 11, dus een toertje duurt net geen uur.
Inmiddels lijkt het wel of half KL wakker is geworden en naar het winkelcentrum gekomen is. Het is druk en alles is weer open. Dus eerst maar eens even eten En drinken. Te beginnen met een shot wheatgrass (voedingstoffen ter waarde van 1 kg groente...) en een smoothie met bessen. Dan thee en eten bij een Londen winkeltje. Gewoon een sandwich en een tosti met kaas, bacon en ei, lekker herkenbaar voor de verandering. Lekker hoor.

We gaan even buiten in het KLCC park onze plannen beramen. We willen naar de vlindertuin en naar de Central Market. Uitdokteren waar dat ligt en hoe daar te komen. Het blijkt dat het goed te doen is met de metro. Dus we lopen naar het station vlak bij ons hotel. Eerst even bij onze kamer langs, waar Jos slippers aan doet. En zo nog wat dingetjes. Ik had sportschoenen aan omdat er ergens op tripadvisor een verhaal van iemand staat dat hij geweigerd is vanwege zijn slippers. Waarop je gewoon naar binnen blijk te mogen.

Na een paar haltes met de metro/trein stappen we uit. Dan verder met de bus. Maar dat is niet goed aangegeven. Het is een beetje improviseren en een beetje gokken.Het gaat aardig goed, misschien wel soort van per ongeluk. Maike komt er achter dat we bij National Museum uit willen stappen en Jos vraagt aan de chauffeur waar dat is. Die vervolgens alleen maar naar de deur wijst. Bij nogmaals vragen doet hij dat weer dus we stappen maar uit. Geen idee hoe nu verder. Nog een beetje puzzelen enzo en het is best wel een stuk lopen nog, wat we wel gedacht hadden aan de hand van het kaartje. Nu willen we toch wel even een taxi. Normaal gesproken worden we soort van belaagd door die gasten, of we een taxi willen en waar we heen gaan en zo....het is net politie; als je ze nodig hebt zijn ze er niet....

Toch nog even mazzel, daar komt er net één aanrijden. Die uitstapt en soort van weg rent. Een paar minuten later is hij terug. Butterfly park kent hij wel. Het is een echte taxi met taxi meter, dus vragen hoeveel hij denkt dat het gaat kosten is wat moeilijk, dan wijst hij naar de meter. OK, dan zien we het wel. Het blijkt 5 RM te zijn, 1 euro. Dat is toch een stuk beter dan 3 kwartier lopen!

Keurig voor de deur, dus hop, naar binnen. Het is een natuurtuin met verschillende soorten planten en met een enorm net er over heen gespannen.

We zien inderdaad verschillende soorten vlinders, diverse groottes, kleuren, en gedrag. De een zit netjes stil voor de camera en de ander blijft maar fladderen. We zijn best een hele tijd zoet, om zoetjes aan door het hele tuintje te lopen en zoveel mogelijk vlinders te spotten en te fotograferen. Er blijft er één op Jos zijn plastic tasje zitten die een beetje uit zijn broekzak hangt. Ruim lang genoeg voor op de foto. Intussen komt er voor ons op het pad ook keurig eentje op de grond poseren.

Verderop besluit er zelfs eentje op Jos zijn schouder te gaan zitten. Hij blijft dapper zitten en loopt er op gegeven moment parmantig op los. Aldus is Jos een kwartier of zo vlinderdrager en kan Maike daar mooi foto's van maken.

Dan zie ik nog een soort vijvertje met een soort betonnen eilandje. Met daarop wat zwarte leger helmen. Beetje raar. Enkele helmen bewegen een beetje. Beetje raar. Dan zie ik ook wat kopjes en pootjes. Ah, het zijn schildpad-helmen. Maar dan zonder de helmen. Geinig. Ze zijn net gevoerd, en zijn aan het eten.

Dan gaan we de vlindertuin uit. We hebben net in de Lonely Planet nogmaals gelezen dat er hier ook een insecten-afdeling is.Maike hoeft die niet te zien. Maar je komt er automatisch doorheen. Maike gaat wat drinken en Jos kijkt rustig rond. De meeste insecten zijn opgezet, en ze hebben enkele levende exemplaren. Waaronder een tarantula, schorpioenen, duizendpoten, kevers met man-face (gezicht van een mannetje) tekening op hun rug, en van dat soort gezellig beestjes. Opgezet zijn onder andere bizon -kevers en mest-kevers en hun broers en neven en nichten, spinnen, schorpioenen, mooie vlinders, grote vlinders, motvlinders, ook grote en hele grote, wandelende takken in diverse soorten, en meer van dat soort spul.

Dan regelen we weer een taxi. Dat doen ze hier voor ons. Via Grab, wat bij ons Über is. Na een tijdje komt hij en hij wil RM 15. Dat vinden we eigenlijk wel wat veel. Maar het is maar 3 euro en we willen niet het hele stuk lopen naar de Central Market. We doen het dus natuurlijk toch.

Central Market is een Aziatische variant op onze zwarte markt. Bij ons kijk je je ogen al uit. En dit is natuurlijk weer ander spul. Dus ook hier zijn we wel even bezig. Het is zoveel en zoveel verschillende dingen dat het niet te beschrijven is. We zien echt van alles, ook veel leuke dingen. Zoals muziekdoosjes met grappige scenariootjes er op. Zoals bruidspaartjes. Veel T-shirts met van alles er op. Beelden van olifanten en andere dieren en figuren in allerlei bonte kleuren. Koperen waterflessen, want koper is goed voor je lijf. In kale vorm en ook versierd met van alles. Lampjes/lampionnen van hout met kleuren licht en met figuurtjes uit gesneden, zoals bamboe, planten, patroontjes etc. Allerlei oliën. Allerlei kleding. De gekste souvenirs. Speelgoed, et cetera. Hanglampen in allerlei versierde figuren, ook Turks, houtsnij werk, ivoor-achtig snijwerk, beelden, papieren lampionnen, et cetera, et cetera.

Dan gaan we hier eten, in een groot restaurant. Even geen streetfood, voor de zekerheid. In het restaurant komt Maike er achter dat er vreemde transacties zijn gedaan. In een hotel waar we niet zijn geweest. Googlen levert op dat dat op Lombok lijkt te zijn, waar we niet zijn geweest. We komen er niet goed achter wat er aan de hand is. Bellen lukt niet. Dan voorlopig maar even mailen. We hebben ook al wat uitdagingen met onze credit cards en zo. Voorlopig kunnen we even geen geld meer pinnen en moeten we zuinig aan doen.

we lopen en kijken nog wat rond en gaan dan naar ons hotel. Dat blijkt niet zo makkelijk. We kennen het hier niet. Het is hier duidelijk niet ingesteld op buitenlandse toeristen. Bordjes in het Maleisisch. En weten niet waar er een bus- of trein- station Is.
We zien een paarse-lijn bus. Dus kijken we waar die stopt zodat we daar bij de volgende kunnen instappen. Hij stopt niet. We lopen in donker wat rond en zien een trein boven langs komen, op een verhoogde rails op beton. Dus lopen we die kant op. Na wat omzwervingen komen we uit bij een parkeer garage. Die sluit vast aan op het station. Nog wat zoeken en wat trappen op en vage looppaden over en uiteindelijk zien we wel één bekend bordje: die van de MRT met een treintje. En aldus vinden we uiteindelijk het station. En herkennen we de lijnen helemaal niet... Het blijkt niet zo moeilijk, we nemen de bruine lijn en een paar stations verder zijn we op Masjid Jamek. Dat kennen we wel een beetje en we kunnen via een scala van trappen en gangen Weer een trein naar KLCC nemen.

Kunnen we eindelijk weer onze hotel kamer in.