Rustig tuffen door Algrije - gaat prima
Door: Jos
Blijf op de hoogte en volg Jos
02 November 2006 | Algerije, Algiers
Hoi.
Gisteren ben ik de grens van Tunesie naar Algerije overgestoken. Ging een beetje raar eigenlijk. Ik dacht eerst dat het weer een politiepost was maar het was de grens al. Kwam er een mannetje naar me toe die geld wilde wisselen en zich bemoeide met mijn papierwerk. Nu moest ik bij deze grenspost ook mijn gids ontmoeten en was dit hem nou wel of niet? Ik vroeg naar wijn beroep en hij zei dat hij gids was. Maar toen ik vroeg welk buro kreeg ik geen antwoord. Toen wist ik genoeg: oprotten. Bij de grens deden ze nog moeilijk over een "list des bagages". Ik wist niet of ze nou een officieel document bedoelde maar ik had het toch niet en toen mocht ik door. Het rare mannetje wilde bij mij in de auto stappen. Ik blij dat alle deuren op slot waren. En de douane joeghem ook weg. Dus ik door. Een stuk verderop stond een bord "Welkom in Algerije" (nee, niet in het Nederlands.) Hmmm, ik was dus al in Algerije maar geen verplichte gids. Wat nu? Nou ja, eerst maar door naar volgende dorp en dan het buro contacten. Het volgende dorp bleek de Algerijnse grenspost te zijn. Wederom kwam er een man naar me toe. Deze bleek wel de juiste papieren te hebben, met de naam van het buro, mijn naam en die van Simon, kenteken van de auto etc. Dus dat zat wel goed. Zijn naam is Abdaregme, daar moet ik op oefenen. Jos is voor he,ook erg moeilijk, hij heeft het opgeschreven in Arabisch, dat gaat beter. Hij hielp me ook verder met de grensformaliteiten. Het langst duurde nog de brief van de Garde Nationale. Die moeten een brief typen, net als in Libie, met dat mijn gids memeeneemt naar de genoemde plaatsen etc. Duurde anderhalf uur. Verder wel gezellig en zo maar we hadden nog 500 km te gaan naar Ghardaia. Om 12:00 uur reden we Algerije binnen.Deze gids is overigens wel ok. Hij studeert tussendoor electronica, vooral digitaal. En we kunnen het goed vinden, met elkaar lachen en we hebben zelfs samen op de muziek gezongen.
Door naar Ghardaia, waar we voor twee euro aten in een restaurant. Daar zat ook een groep Oostenrijkers waar ik nog even kort mee heb gesproken. Ze reizen met hetzelfde buro. Toen naar politieburo, weer declaratie en van dat officiele gedoe. Daarna slapen in een jeugdherberg voor anderhalve euro. Die bleek een half uur rijden en buiten de stad, en geen Internetcafe. Maar wel eigen afgeloten parkeerplaats.
Vandaag 2 okt 8 uur opgestaan. Terug naar Gharaia. Eerst ontbijten met cafe au lait en brood met jam en met de Oostenrijkers. Daarna naar het hotel waar Tim Rose uit Nieuw-Zeeland sliep. Hij reist voorlopig met me verder.
Zonder Oostenrijkers verder. Het ging traag vandaag, maar een paar honderd km afgelegd. Ik moet wel geduld hebben hier. We werden nog tegengehouden door een politiepost in een halve container. Ze hadden wel geweren en een oude telefoon met vaste lijn.Er moest driftig gebeld worden en zo en het heeft meer dan een kwartier geduurd eer we door konden. Om drie uur waren we in El Golea / El Meniaa. We wijn niet verder gegaan. Abdaregme legde uit dat er verderop een politiepost was en die gaan om 17:00 dicht voor toeristen. Dat gingen we nietmeer halen. Volgens mij hebben onzegidsen expres langzaam gedaan zodat we hier zouden overnachten. Ik had vandaag eigenlijk naar I-N-Salah gewild. We slapen vanavond voor 11 euro (dat is voor twee personen) in een hotel, samen met de Oostenrijkers. Ze weten dat ik naar Niger ga en een van hen vroeg me of ik met ze mee wil het gebergte in. Moet ik nog even over nadenken, vanavond maar eens overleggen.
En dan nog even reactie op bericht van Folkert en Hotel Toyota:
Ik heb met veel hulp van Alfred onderdelen en een garage gevonden in Sousse in Tunesie. Daar hebben ze de keerring van de as vervangen. Natuurlijk niet zoals het boek voorschrijft maar op zijn Afrikaans. Maar het lijkt er vooralsnog wel op dat het goed gaat (even een slag om de arm...).
En bij deze wil ik Alfred en Nicole nog even dringend bedanken voor alles wat ze voor me gedaan hebben. Super! Lijkt me overigens zeker interessant om daar nog eens een trip te doen.
De kaart bijwerken lukt overigens niet wegens trage Internetverbinding.
En het blijft lastig, zo'n azerty toetsenbord.
ToyToy maar weer,
Jos
Gisteren ben ik de grens van Tunesie naar Algerije overgestoken. Ging een beetje raar eigenlijk. Ik dacht eerst dat het weer een politiepost was maar het was de grens al. Kwam er een mannetje naar me toe die geld wilde wisselen en zich bemoeide met mijn papierwerk. Nu moest ik bij deze grenspost ook mijn gids ontmoeten en was dit hem nou wel of niet? Ik vroeg naar wijn beroep en hij zei dat hij gids was. Maar toen ik vroeg welk buro kreeg ik geen antwoord. Toen wist ik genoeg: oprotten. Bij de grens deden ze nog moeilijk over een "list des bagages". Ik wist niet of ze nou een officieel document bedoelde maar ik had het toch niet en toen mocht ik door. Het rare mannetje wilde bij mij in de auto stappen. Ik blij dat alle deuren op slot waren. En de douane joeghem ook weg. Dus ik door. Een stuk verderop stond een bord "Welkom in Algerije" (nee, niet in het Nederlands.) Hmmm, ik was dus al in Algerije maar geen verplichte gids. Wat nu? Nou ja, eerst maar door naar volgende dorp en dan het buro contacten. Het volgende dorp bleek de Algerijnse grenspost te zijn. Wederom kwam er een man naar me toe. Deze bleek wel de juiste papieren te hebben, met de naam van het buro, mijn naam en die van Simon, kenteken van de auto etc. Dus dat zat wel goed. Zijn naam is Abdaregme, daar moet ik op oefenen. Jos is voor he,ook erg moeilijk, hij heeft het opgeschreven in Arabisch, dat gaat beter. Hij hielp me ook verder met de grensformaliteiten. Het langst duurde nog de brief van de Garde Nationale. Die moeten een brief typen, net als in Libie, met dat mijn gids memeeneemt naar de genoemde plaatsen etc. Duurde anderhalf uur. Verder wel gezellig en zo maar we hadden nog 500 km te gaan naar Ghardaia. Om 12:00 uur reden we Algerije binnen.Deze gids is overigens wel ok. Hij studeert tussendoor electronica, vooral digitaal. En we kunnen het goed vinden, met elkaar lachen en we hebben zelfs samen op de muziek gezongen.
Door naar Ghardaia, waar we voor twee euro aten in een restaurant. Daar zat ook een groep Oostenrijkers waar ik nog even kort mee heb gesproken. Ze reizen met hetzelfde buro. Toen naar politieburo, weer declaratie en van dat officiele gedoe. Daarna slapen in een jeugdherberg voor anderhalve euro. Die bleek een half uur rijden en buiten de stad, en geen Internetcafe. Maar wel eigen afgeloten parkeerplaats.
Vandaag 2 okt 8 uur opgestaan. Terug naar Gharaia. Eerst ontbijten met cafe au lait en brood met jam en met de Oostenrijkers. Daarna naar het hotel waar Tim Rose uit Nieuw-Zeeland sliep. Hij reist voorlopig met me verder.
Zonder Oostenrijkers verder. Het ging traag vandaag, maar een paar honderd km afgelegd. Ik moet wel geduld hebben hier. We werden nog tegengehouden door een politiepost in een halve container. Ze hadden wel geweren en een oude telefoon met vaste lijn.Er moest driftig gebeld worden en zo en het heeft meer dan een kwartier geduurd eer we door konden. Om drie uur waren we in El Golea / El Meniaa. We wijn niet verder gegaan. Abdaregme legde uit dat er verderop een politiepost was en die gaan om 17:00 dicht voor toeristen. Dat gingen we nietmeer halen. Volgens mij hebben onzegidsen expres langzaam gedaan zodat we hier zouden overnachten. Ik had vandaag eigenlijk naar I-N-Salah gewild. We slapen vanavond voor 11 euro (dat is voor twee personen) in een hotel, samen met de Oostenrijkers. Ze weten dat ik naar Niger ga en een van hen vroeg me of ik met ze mee wil het gebergte in. Moet ik nog even over nadenken, vanavond maar eens overleggen.
En dan nog even reactie op bericht van Folkert en Hotel Toyota:
Ik heb met veel hulp van Alfred onderdelen en een garage gevonden in Sousse in Tunesie. Daar hebben ze de keerring van de as vervangen. Natuurlijk niet zoals het boek voorschrijft maar op zijn Afrikaans. Maar het lijkt er vooralsnog wel op dat het goed gaat (even een slag om de arm...).
En bij deze wil ik Alfred en Nicole nog even dringend bedanken voor alles wat ze voor me gedaan hebben. Super! Lijkt me overigens zeker interessant om daar nog eens een trip te doen.
De kaart bijwerken lukt overigens niet wegens trage Internetverbinding.
En het blijft lastig, zo'n azerty toetsenbord.
ToyToy maar weer,
Jos
-
02 November 2006 - 19:14
Laura:
Wat leuk dat je zoveel berichtjes post! Oostenrijkers op je brood? ("Eerst ontbijten met cafe au lait en brood met jam en met de Oostenrijkers.") ...:P
naja doeidoei *laura -
02 November 2006 - 23:23
:
(L)
:'(
:D
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
